SLOW LIVING ALS INTERIEURCULTUUR

MASTERPROEF // KU LEUVEN

INTERIEURCONCEPT ALS VERTALING VAN HET CONCEPT CITTA SLOW VOOR ZUID-LIMBURG

ONTWERP:

VISIE &

ONTWERP

STATUS: 

ONTWERP

JAAR & PLAATS: 

2020

ZUID-LIMBURG

PROJECT:

Slow Living 

De Slow food beweging bevat een interessante visie die men ook veel breder kan interpreteren en toepassen op andere disciplines, zoals in het interieur. Er zit echter een kink in de kabel. We verliezen cultuur als deze niet meer wordt doorgegeven. Het gedachtegoed van Slow Food kan vertaald worden naar een Slow Living interieurcultuur. In de pleidooien van Ilse Crawford en Juhani Pallasamaa zijn elementen beschreven om onze zintuigen en gevoel te stimuleren. Zoals als eerder aangehaald in de visie van Slow Food is het een idee om terug te kijken in de geschiedenis, terug naar de basisbehoeften. Welke zijn dit? Het terugkijken kan geïnterpreteerd worden als een nostalgisch gevoel of blik op vroeger; ‘Toen het allemaal beter was’. Maar zo is het niet bedoeld. Vroeger was niet alles beter. We hebben nu vooruitstrevende technologie waarmee er nieuwe ontwikkelingen mogelijk zijn. Maar de technologie kan niet alles vervangen, zoals de menselijke handelingen, cultuurhistorie en typische werkwijzen. Het combineren van oud en nieuw, biedt geen garantie dat men er een traditionele stempel op drukken.

 

 

Slow Living als interieurcultuur

Slow living is het herinterpreteren en gebruiken van oude gewoontes, rituelen en tradities om onze verbeelding te voeden. Het is een verrijking van het menselijk leven. Het brengt ons betekenis, voldoening, bezinning, bewustwording, arbeid, ontspanning, creativiteit en werkt daarnaast ook nog eens stimulerend. De kracht van de verbeelding hebben wij als mens altijd gehad, maar zijn we het de afgelopen jaren steeds meer kwijtgeraakt. In Slow living willen wij de verbeelding terughalen.[1] Door op de juiste momenten te vertragen, kan dit voor meer plezier en betekenis geven aan ons ’thuis’. Slow living gaat niet over luxe en luiheid en ook niet over het verlaten van alle geliefde bezittingen. Maar het gaat over het terugbrengen van het genot van onze basisbehoeftes. Wanneer we hier meer aandacht aan besteden levert dit een beter gewenst resultaat op en ervaren we er langer genot van. Kwaliteit van beleving geeft ons een prettig gevoel omdat we het zelf maken en produceren en er bewust mee bezig zijn. Tevens ontstaat er waardering voor de waardevolle en persoonlijke momenten. Slow living zet zich af tegen de gedachteloze snelle handelingen die ervoor zorgen dat we sneller klaar zijn en daardoor meer ‘vrije’ tijd hebben om leuke dingen te doen. 

 

 

 

Slow living in het Slow House

Bij Slow living gaat men terug naar de basisbehoeften. Enerzijds fysieke basisbehoeften; eten, slapen en persoonlijke verzorging en anderzijds psychologische basisbehoeften; relatie, competentie, autonomie. Ze hebben te maken met een proces. De keuken, de badkamer en de tuin spelen de belangrijkste rol binnen Slow Living. Het zijn ruimtes die de laatste jaren door de technische ontwikkelingen het meest veranderd zijn. Ze zijn bijna allemaal herleid naar een eenduidige functie namelijk; koken, wassen en buiten zitten. De andere functies van de ruimtes zijn compleet ‘vergeten’ en buiten beschouwing gelaten. Van oudsher zijn de keuken en van de badkamer de meest gebruikte ruimtes in het huis; men ‘leefde’ in deze ruimtes. De keuken was de ruimte waar er gewerkt werd, het badhuis was bijvoorbeeld bij de Romeinen een plek waar men samen kwam voor ontspanning en ontmoeting.  De overeenkomsten tussen beide ruimtes zijn de procesmatige handelingen en de rituelen. Men ging stapje voor stapje iets doen om het einddoel te bereiken. Deze stapjes zorgen voor een meditatieve werking, zodat men kan genieten van vertraging en rust. 

 

Het Slow house is een ontwerp dat gericht is op Slow Living. Het huis bevindt zich in het Limburgse landschap, waar het op een respectvolle manier in het landschap geïmplanteerd is. Het huis heeft geen standaardelementen of proporties. De huidige vervallen gebouwen die voorheen onderdeel waren van agrarische bouwgrond worden afgebroken en hergebruikt. Hierdoor ontstaat er een connectie met de locatie. De geschiedenis blijft bewaard, mede doordat ‘de poort’ de toegang herbergt tot het Slow House. 

 

Alles is ontworpen om het proces en de rituelen te bevorderen en onze zintuigen te ontwikkelen. Het is een aaneenschakeling van ruimtes waarin het leven zich afspeelt. De tuin omringt het huis met verschillende sferen en functies, die men vanuit elke ruimte kan zien en beleven. Het buiten wordt naar binnen gehaald. Men is meer verbonden met de buitenruimte waardoor er steeds meer aandacht en verbondenheid ontstaat met de natuur en zijn natuurlijk groeiproces. De Slow Keuken zal telkens inzetten op de relatie tussen verbouwen en verwerken. Iets dat voor mijn grootouders geheel vanzelfsprekend was. Daarnaast is het een plek waar men samen kan ‘genieten’ van de gedane arbeid. 

In het badhuis komt men tot rust en bezinning. Het proces begint en eindigt in de ‘kleedkamer’. In mijn project is de kleedkamer door middel van een lange kast een omhulling geworden van het badhuis. Hierdoor wordt het van de ‘werkruimte’ gescheiden. 

In het Slow House is ‘de haard’ het verbindende element tussen de keuken en het badhuis. Voor mij is de houtkachel het ultieme Slow interieurobject. Het warmhouden van de kachel vergt tijd en aandacht. Het is een element waarbij het proces gewoonweg niet ‘snel’ kan. Het stoken is het begin van het proces; het koken, het verwarmen van het huis en de warme ruimtes in het badhuis. Daarom is de haard het centrale element met een cruciale functie.

 

 

Slow house in de context

Het Slow house is een ontwerp dat gericht is op Slow Living. Het huis bevindt zich in het Limburgse landschap, waar het op een respectvolle manier in het landschap geïmplanteerd is. Het huis heeft geen standaardelementen of proporties. De huidige vervallen gebouwen die voorheen onderdeel waren van agrarische bouwgrond worden afgebroken en hergebruikt in de gevel. Hierdoor ontstaat er een connectie met de locatie. De geschiedenis blijft bewaard, mede doordat ‘de poort’ de toegang herbergt tot het Slow House.

 

Alles is ontworpen om het proces en de rituelen te bevorderen en onze zintuigen te ontwikkelen. Het is een aaneenschakeling van ruimtes waarin het leven zich afspeelt. De tuin omringt het huis met verschillende sferen en functies, die men vanuit elke ruimte kan zien en beleven. Het buiten wordt naar binnen gehaald. Men is meer verbonden met de buitenruimte waardoor er steeds meer aandacht en verbondenheid ontstaat met de natuur en zijn natuurlijk groeiproces.